Political myth: kahulugan, mga uri at mga halimbawa

Political myth: kahulugan, mga uri at mga halimbawa
Political myth: kahulugan, mga uri at mga halimbawa
Anonim

Ang mga alamat ay sumasama sa sangkatauhan mula nang dumating ang kamalayan ng publiko. Ipinaliwanag ng mga sinaunang tao ang buong mundo sa paligid at mga natural na phenomena sa pamamagitan ng mga aksyon ng mga mystical na nilalang at espiritu. Halimbawa, sa sinaunang Tsina, ang kulog at kidlat ay hindi itinuturing na natural na phenomena, ngunit ang labanan ng mga dragon. Sa mga huling panahon sa Sinaunang Greece at paganong Russia, ito ay ipinaliwanag sa pamamagitan ng resulta ng pagkilos ng mga diyos. Ang paglitaw ng mga dokumentadong pampulitikang mito, ang mga halimbawa nito ay makikita sa mga gawa ng mga siyentipiko tulad nina Pythagoras, Plato, at iba pa, ay nagsimula rin noong humigit-kumulang sa panahong ito.

Mukhang sa ika-21 siglo, nang ang pag-access sa impormasyon ay naging mas madali dahil sa Internet, ang paggawa ng alamat ay dapat na nawala. Gayunpaman, ang parehong Internet ay nag-aambag sa halos agarang paghahatid ng impormasyon sa target na madla.

Konsepto

Maraming depinisyon kung ano ang political myth, at medyo kumplikado. Halimbawa, ano angisang binagong anyo ng kamalayang pampulitika, kung saan ang kaalaman at pag-unawa sa makatotohanang impormasyon ay pinapalitan ng mga imahe, simbolo. Mayroon ding mas malinaw na mga kahulugan. Halimbawa, na ang mga ito ay mga kuwentong ginagamit para sa layunin ng pampulitikang pakikibaka, sakralisasyon ng kapangyarihan, at paninira ng mga kalaban. Ang ganitong kahulugan ay nagpapahiwatig ng pag-unawa na ang isang klasikal na alamat ay isang tradisyonal na kuwento na matalinghagang nagpapakita ng isang makasaysayang kaganapan at nagsisilbing ipaliwanag ang pinagmulan ng mga kaugalian, tradisyon, paniniwala o natural na penomena. Karaniwang hindi alam ang pinagmulan nito, habang ang isang mito na may kalidad sa pulitika ay kadalasang inilulunsad ng propesyonal at may partikular na grupo ng mga tao kung saan ito nilikha.

E. Si Cassirer sa "The Technique of Modern Political Myths" ay nagsabi na hindi sila kusang bumangon, ay hindi bunga ng isang walang pigil na imahinasyon. Sa kabaligtaran, ang mga ito ay artipisyal na nilikha ng "mahusay at mahusay na mga manggagawa." Tinutukoy ng kasaysayan at tradisyon ng bansa ang koneksyon sa pagitan ng pampulitikang mito at kulturang pampulitika. Ang huli ay bumubuo ng mitolohiya ng lipunan, ay may tunay na epekto sa pag-uugali ng mga tao at mga pambansang proseso sa lipunan. Ang mga ito ay isang mahalagang bahagi ng kulturang pampulitika ng bansa. Halimbawa, sa Indonesia, ang mga mito sa pulitika at mga tradisyong kontra-komunista ay isang elemento ng anumang kampanya sa halalan.

Kasaysayan

Mga watawat ng USA at Israel

Ang isa sa mga pinakaunang pampulitikang mito ay naglalayong sakralisasyon ng kapangyarihan. Mayroong ilang mga sinaunang estado kung saan walang mga kuwento tungkol sa banal na pinagmulan ng mga pinuno. Halimbawa, noong sinaunang panahonAng naghaharing dinastiya ng Korea ay nagmula kay Tangun, ang apo ng diyos ng langit.

Ang unang kaso ng "itim na PR" ay naitala ni Plato, na sa kanyang treatise na "The State" ay nanawagan para sa pag-aalis ng mali, mapaminsalang mga alamat. Sa mga kwentong ito, si Theseus at iba pang mga sinaunang bayani ng Griyego, mga anak ng mga diyos, ay kumilos halos tulad ng mga ordinaryong tao, na gumagawa ng kakila-kilabot, hindi banal na mga gawa. Ang pilosopong Griyego, sa kabilang banda, ay naniniwala na ang mga diyos at bayani ay hindi makakagawa ng masamang gawain.

Ang isa pang halimbawa ng isang pampulitikang mito na naging batayan ng pag-unawa sa mundo sa sinaunang Japan ay binanggit din ang banal na pinagmulan ng imperyal na dinastiya. Mula na sa mga inapo ng mga diyos, ang mga tagapagtatag ng mga marangal na pamilya ay nakatanggap ng mga post sa gobyerno. Ang lahat ng mga alamat na ito ay hindi lamang pinatunayan ang kapangyarihan ng pinuno, ngunit inilaan din ang mga prinsipyo ng panlipunang pagsasapin at pinagsama ang hierarchical na sistema ng istrukturang panlipunan. Kadalasan ang gayong mga kuwento ay nagbibigay-katwiran sa karapatan ng isang grupo ng mga tao na mamuno sa iba. Dapat silang mag-ambag sa pagkakaisa ng populasyon sa pamamagitan ng pagpapakilala sa kanila ng mga karaniwang simbolo.

Hanggang sa isang tiyak na antas ng pag-unlad ng lipunan, ang lahat ng mga pampulitikang mito ay iniugnay sa iba't ibang diyos kung saan dumaan ang sakralisasyon ng kapangyarihan. Unti-unti, nagsimulang lumitaw ang iba pang mga kuwentong mitolohiya, halimbawa, tungkol sa pagmamay-ari ng kapangyarihan at karapatan sa mga tao, na binuo sa lahat ng panahon, mula noong unang panahon hanggang sa kasalukuyan.

Noong ika-19 na siglo, lumitaw ang mga siyentipikong artikulo sa mga mito sa politika, kung saan nabuo ang iba't ibang teorya, halimbawa, tungkol sa kinatawan ng Diyos sa lupa, tungkol sa personipikasyon ng ganap na espiritu, tungkol sa mga bayani at lahi.kataasan. Ang pag-unlad ng lipunan noong ika-20 siglo, lalo na ang paglitaw at pagkalat sa karamihan ng mga bansa ng mundo ng unibersal na pagboto, ay lubos na nagpapataas ng pangangailangan para sa mga produktong pampulitika.

holiday parade

Isang halimbawa ng isang pampulitikang mito sa Russia ay ang banal na katangian ng maharlikang kapangyarihan. Ngunit na-debunk siya pagkatapos ng Rebolusyong Oktubre ng 1917. Pagkatapos ay mayroong ilang higit pang mga kuwentong ideolohikal na konektado sa mga awtoridad sa bansa, na bumagsak. Halimbawa, tungkol sa isang matalinong pinuno. Ang alamat na ito ay pinabulaanan pagkatapos ng kamatayan ni Stalin, at ang karapatan ng mga tao sa kapangyarihan ay natapos sa pagbagsak ng estado ng Sobyet. Ipinapakita nito na, hindi tulad ng mga tradisyunal na alamat na umiral sa loob ng libu-libong taon, ang mga pampulitikang mito ay medyo maikli ang buhay.

Ang mga huling dekada ay nailalarawan sa matinding paggawa ng mito. Sa maraming bansa ito ay ginagamit bilang isang tool sa pangangampanya. Parehong luma at bago o na-update na mga alamat ay ginagamit. Sa Estados Unidos at maraming mga bansa sa Kanluran, ang mga kuwento tungkol sa pagsalakay ng Russia, na dating tinatawag na Sobyet, ay kadalasang ginagamit para dito. Ang Russia ay nailalarawan sa pamamagitan ng mga alamat tungkol sa pagpapalawak ng Amerikano o Kanluranin.

Mga katangian at pagkakaiba

Ang mga modernong mito sa pulitika, tulad ng mga tradisyonal, ay nagsasabi tungkol sa nakaraan, kasalukuyan at hulaan ang hinaharap. Ang mga ito ay ipinakita sa isang naa-access na form na inilaan para sa target na madla. Ang kaibahan sa mga tradisyonal ay wala na silang sagradong katayuan, ngunit dapat pa rin silang ituring bilang isang hindi mapag-aalinlanganang katotohanan ng isang partikular na pangkat ng lipunan. Gaya ngmystical na mga kuwento, dapat nilang ipakita ang kanilang modelo ng realidad at pattern ng pagkilos para sa mga naniniwala sa kanila. Karaniwan, ang mga sumusunod na katangian ng pampulitika at tradisyonal na mga alamat ay nakikilala:

  • Polymorphism. Ang parehong hanay ng mga character ay ginagamit, halimbawa, halos lahat ng mga tao ay may mga kuwento tungkol sa "matalino na pinuno". Kasabay nito, ang parehong paksa ay maaaring magkaroon ng iba't ibang layunin at emosyonal na tono.
  • Limitasyon. Ang isang limitadong bilang ng mga simbolo ay ginagamit upang lumikha ng mga alamat, na maaaring magkaroon ng maraming kumbinasyon.
  • Distraction. Ang mga mito ay hindi batay sa umiiral na karanasan at hindi konektado sa empirikal na katotohanan.
  • Fundamentality. Ang mga ito ay batay sa pananampalataya na hindi nangangailangan ng pagpapatunay, anuman ang kanilang katotohanan.
  • Static. Ang mito ay hindi nakatali sa isang tiyak na makasaysayang panahon, nabubuhay ito sa sarili nitong dimensyon.

Napansin ng ilang mananaliksik ang mga sumusunod na pagkakaiba: ang mga modernong alamat ay karaniwang nagsasabi tungkol sa mga totoong tao, mga kaganapan sa kasalukuyan at kamakailang nakaraan. Ang mga ito ay panandalian, hindi minana mula sa sinaunang panahon, at kumakalat sa pamamagitan ng media, hindi sa bibig o sa pamamagitan ng mga sagradong teksto.

Essence

mga eskulturang Griyego

Ang mga pampulitikang mito at stereotype ay palaging nilikha ng isang tao, kaya't ang mga ito ay una na nakikita bilang isang posibleng katotohanan, at pagkatapos ay nagiging isang malinaw at hindi mapag-aalinlanganang katotohanan sa kamalayan ng masa. Bumubuo sila ng kanilang sariling larawan ng katotohanan, na orihinal na nakatali sa mga partikular na bagay. Ang mga kwentong ito ay gumagana gamit ang mga larawang iyonnagbibigay sa kanila ng pagkilala at pagkatanda.

Kasabay nito, tulad ng anumang larawan, nagbibigay-daan ang mito para sa iba't ibang interpretasyon ng mga detalye, na nagbibigay-daan sa iyong lumikha ng maraming opsyon na may iba't ibang detalye. Ang bawat bagong tagasunod ng mitolohiya ay nagdaragdag sa mga pangunahing larawan sa kanyang likas na emosyonal na mga kulay. Sa batayan ng isang pampulitikang stereotype, halimbawa, tungkol sa isang pagsasabwatan, maaaring malikha ang ibang mga bersyon ng parehong kuwento. Mayroon silang hindi makatwirang pundasyon na nauugnay sa emosyonal na globo. Ang sigla at kahabaan ng buhay ng isang kuwentong mitolohiya ay pangunahing natutukoy ng mga emosyong dulot nito. Kailangang makiramay ang mga tao sa mga karakter at makilala sila.

Structure

Ang bawat mito sa pulitika ay may sariling istruktura, na binubuo ng ilang partikular na bahagi.

Rally sa North Korea

Ang mga sumusunod na pangunahing elemento ay karaniwang nakikilala:

  • Archetypes. Ito ang batayan, ang "skeleton" ng mitolohiyang pampulitika, ang orihinal na imahe na tumutukoy sa emosyonal na kulay nito. Karaniwang nabuo batay sa karanasan ng lahat ng nakaraang henerasyon.
  • Mythologems. Ito ang tinatanggap na canon para sa paglalarawan ng katotohanan, isang cliché at kasabay nito ay isang produkto ng pang-unawa. Ang isang halimbawa ay ang mga katangian ng omniscience at pagmamalasakit sa bawat mamamayan, na pinagtibay sa ideological practice ng paglalarawan sa mga pinuno ng North Korea.
  • Symbolics. Nagsisilbi itong pagsamahin ang mga totoong kaganapan sa mga alamat at archetype.
  • Paraan ng pagpapatupad. Tinawag na baguhin ang pulitikal na pag-uugali ng mga tao. Ito ay mga ideologem na nagsisilbing ilarawan ang mga partikular na sitwasyon, pangyayari, halimbawa,mga slogan ng kampanya. Isa rin itong ritwal na pampulitika na nagpapahintulot sa mga tagapagdala ng mito na magkaisa sa kalawakan (mga demonstrasyon, rali) o sa oras (pagdiriwang ng mga petsa ng ideolohiya, mga pista opisyal). Minsan kasama rin dito ang Internet, na ginagawang posible na makilahok sa virtual space.

Views

panlipunang protesta

Tulad ng sinabi ni Ernst Cassirer sa The Technique of Modern Political Myths, walang kahit isang natural na penomenon o pangyayari sa buhay ng tao na hindi maituturing na mito. Kasabay nito, pinagsama ng mga mananaliksik ang lahat ng magkakaibang kwentong ito sa ilang pangunahing tema:

  • Tungkol sa pagsasabwatan. Ito ang isa sa mga pinakasikat na alamat: lahat ng masama ay nangyayari sa bansa dahil sa pagkilos ng mga lihim na pwersa, kung saan maaari kang gumamit ng anumang paraan ng pakikibaka, kaya kailangan mong magkaisa sa harap ng kaaway.
  • Tungkol sa ginintuang panahon. Mga tawag para sa pagbabalik sa mga ugat, nang ang pag-ibig, kalayaan at pagkakapantay-pantay ay naghari. Tumatawag din ito sa isang magandang kinabukasan na itatayo ayon sa mga pattern na ito.
  • Tungkol sa bayaning tagapagligtas. Ang mga partikular na karakter ay pinagkalooban ng mga katangian ng isang huwarang tao. Ang bayani ay may pinakamataas na moral na katangian at talento ng isang mandirigma at kumander.
  • Tungkol sa ama ng mga bansa. Ikinuwento niya ang tungkol sa isang makatarungan at mabait na politiko na may malasakit sa mga karaniwang tao, alam niya ang kanilang mga problema. At magiging maayos ang lahat sa bansa, ngunit ang kanyang kapaligiran ay nakakasagabal sa kanya.
  • Tungkol sa kabayanihan ng nakaraan ng bansa. Minsan ay nanirahan ang mga dakilang ninuno, ang pinakamalakas, pinakamatalino at pinaka-moral. Nagsagawa sila ng mga epikong gawa para sa kaluwalhatian ng Fatherland.
  • Aypagkakaisa. Batay sa oposisyon: may kaibigan at kalaban, kaibigan at kaaway, tayo at sila. Ang mga dayuhan ang pinagmumulan ng lahat ng kaguluhan, hinahangad nilang yurakan ang ating mga halaga, kaya ang kaligtasan ng bansa ay nakasalalay sa pagkakaisa nito.

Mga Tampok

paliparan ng Incheon

Ang mga mitolohiyang pampulitika ay nagsisilbing proteksiyon laban sa panlabas na mapangwasak na impluwensya, na ang pagiging maaasahan nito ay nakasalalay sa pangunahing katangian nito. Una sa lahat, ang mitolohiyang pampulitika ay palaging simboliko. Sa kamalayan ng publiko, ang anumang prosesong sosyo-politikal ay nauugnay sa isang partikular na nilalaman ng paksa. Para sa karamihan ng mga tao, ang swastika ay isang simbolo ng Nazism, at ang pulang bituin ay ang simbolo ng Unyong Sobyet. Kadalasan, ang mga simbolo ay hiniram mula sa sinaunang panahon o iba pang mga sibilisasyon. Halimbawa, ang parehong swastika sa mga sibilisasyon sa Silangan ay isang simbolo ng paggalaw, ang isang bituin ay isang lihim na kaalaman at kapangyarihan.

Ang isa pang feature ay sobrang halaga. Ang pampulitikang mito ay batay sa malalim, emosyonal na kulay na mga pangunahing pangangailangan ng tao. Samakatuwid, para sa gayong sobrang halaga, ang isang tao ay kayang magsakripisyo ng marami. Para sa kapakanan ng ideya ng pagkakapantay-pantay sa lipunan, na batay sa mito ng ginintuang panahon at superman, higit sa isang beses ang mga tao ay humawak ng armas.

Proseso

Ang pampublikong buhay ay matabang lupa para sa pagsilang ng mitolohiya, dahil ang mga tao ay walang maaasahang impormasyon tungkol sa mga prosesong sosyo-politikal na nagaganap sa bansa. Nagagawa ng populasyon ang mga ideolohikal na interpretasyon at alingawngaw. Ang lahat ng pampulitikang impormasyon ay binaluktot at iniangkop ng mga tao upang gawin itong makilala at hindi sumasalungat sa mga umiiral na.mga representasyon. Ang mga resulta ng pagbaluktot na ito ay mga pampulitikang mito. Ang mga ito ay nabuo sa pamamagitan ng mga proseso tulad ng:

  • Inversion. Pagbabago ng papasok na impormasyon upang maprotektahan ang iyong mga ideya mula sa pagpapapangit.
  • Rationalization. Ang paghahanap ng mga dahilan o mga katwiran para sa mga hindi katanggap-tanggap na kaganapan na katanggap-tanggap sa kamalayan ng publiko, ang paglitaw ng mga imposibleng sanhi ng relasyon.
  • Projection. Inilipat ng lipunan ang sarili nitong mga katangian at estado sa mga panlabas na bagay.
  • Personification. Nagbibigay ng perpektong imahe sa isang partikular na tao o kababalaghan sa pulitika.

Mga Pag-andar

Pagsusunog ng bandila

Patuloy na umuunlad ang paggawa ng mito sa politika, na nagbibigay ng mga bagong kuwento na, sa kabila ng pagkakaiba-iba ng mga ito, ay nagsisilbing mga partikular na layunin.

Ang mga alamat ay may mga sumusunod na pangunahing sosyo-pulitikal na tungkulin:

  • Pagkakaisa. Nagsisilbi itong pag-isahin ang magkakaibang grupo ng populasyon, sa pamamagitan ng pagbuo ng mga karaniwang paniniwala sa pulitika, ibinahaging pananampalataya, batay sa karaniwang kaalaman at pagtatasa. Ang imahe ng "kaaway" (ang pinakasimpleng estereotipo sa pulitika) at ang mito ng pagkakaisa ay kadalasang ginagamit. Ang pagbuo ng mga partidong pampulitika, ang mga kilusan ay nangyayari alinsunod sa paghahati ng mga tao sa "mga kaibigan" (mga taong may paniniwala sa mga alamat) at "mga estranghero".
  • Adaptive. Upang ang komunidad ay makipag-ugnayan sa panlipunang kapaligiran, ang mga tao ay lumikha ng isang subjective na larawan ng mundo kung saan ang mga tunay na koneksyon ay magkakaugnay sa mga mitolohiyang ideya tungkol sa katotohanan. Ang lipunan ay bumubuo ng isang tipikal na pamamaraan ng pakikipag-ugnayan sarealidad sa pulitika. Halimbawa, sa isang awtoritaryan na lipunan, ang isang ideya ay nilikha ng isang bansa na pinamumunuan ng isang mahusay na pinuno at humahantong sa mga tao sa kagalingan at kaunlaran. Kung ang karamihan sa mga tao ay naniniwala dito, kung gayon mayroong mataas na kahusayan ng pagpapaandar na ito.
  • Pagpapawalang-bisa ng kapangyarihan. Sa alinmang lipunan, ang sistemang pampulitika ay nangangailangan ng suporta ng populasyon, ang pananampalataya ng mga tao sa bisa, hustisya at pagiging lehitimo ng mga institusyon ng gobyerno. Ipinaliwanag sa mga tao kung bakit kailangan nila ang umiiral na istrukturang pampulitika, pinipilit silang maniwala sa pagiging lehitimo ng mga aksyon nito. Ang ganitong mitolohiya ay naghihikayat sa isang tao na kilalanin ang espesyal na katayuan ng kapangyarihan, ang pagpapatupad ng mga batas panlipunan at mga pamantayan sa kultura. Mga halimbawa ng paggamit ng mga alamat sa mga kampanyang pampulitika: sa kaso ng nasyonalisasyon, inililipat ang ill-gotten we alth sa mga lumikha nito, at ang pribatisasyon ay ipinapaliwanag ng hindi mahusay na pamamahala.
  • Psychotherapeutic. Sa panahon ng krisis sa pag-unlad ng lipunan, kung kailan hindi matugunan ng mga institusyong pang-estado at panlipunan ang mga pangunahing pangangailangan ng mga tao, ang mga alamat ay nagbibigay ng pagkakataon upang makapagpahinga, makapagpahinga ng sikolohikal, at mapawi ang stress. Sa ganitong mga panahon, ang pananampalataya ng mga tao sa hindi makatwiran ay tumataas, kaya ang mga alamat tungkol sa magandang kinabukasan ay nakakatulong upang makaligtas sa mahihirap na panahon.
  • Etikal. Sinasalamin ng mitolohiya ang mga moral na tradisyon ng lipunan, ang praktikal at historikal na kolektibong karanasan. Ang mga alamat ay nakakaapekto sa moral na kapaligiran ng lipunan, sa turn, ang moralidad ay tumagos sa mitolohiya, na bumubuo at nag-rally ng mga grupo upang makamit ang ilang mga layunin. Ang lahat ng ito ay nag-aambag sa pagbuo ng moralidad ng grupo,na hindi palaging tumutugma sa unibersal. Maraming sekta ng relihiyon, gaya ng ISIS, ang lumikha ng "kanilang moralidad", na isinasaalang-alang ang lahat bilang mga kaaway.
  • Aesthetic. Ang mitolohiyang larawan ng mundo ay direktang nakakaapekto sa ideya ng kagandahan ng mga tao. Kasama ng mga alamat, maaari ding magbago ang pagtatasa. Halimbawa, kasabay ng pagbagsak ng ideolohiyang Sobyet, umalis din ang pag-iibigan ng "taong manggagawa."

Mga alamat ng Russia

Ang malaking bilang ng mga pampulitikang mito sa modernong Russia ay pangunahing nauugnay sa kasaysayan ng Sobyet at kay Pangulong Putin V. Ang pinakamatatag na makasaysayang pigura ay itinuturing ng marami na ang pigura ni Emperador Peter the Great, na, salamat sa propaganda ng Sobyet., magkasya sa imahe ng isang huwarang pinuno. Siya ay isang bayani na tinalo ang kasamaan sa harap ng mga konserbatibong boyars at panlabas na mga kaaway, na lumikha ng mga bagong institusyon ng kapangyarihan at panlipunang elevator.

Higit sa lahat, ang matatalinong "master" ng paggawa ng mito ay nagsisikap na lumikha ng imahe ng Pangulo ng Russia, na lumilikha ng maraming "hindi kathang-isip na mga kuwento." Samakatuwid, ang imahe ni Putin ay nabuo sa lipunan bilang isang makatarungang pinuno na matagumpay na humarap sa mga kaaway ng bansa at nangangalaga sa mga tao. Maraming pampulitikang mito sa modernong Russia ang nanatili mula noong panahon ng Sobyet:

  • industriyalisasyon at tagumpay sa Great Patriotic War sa pamumuno ng matalinong Stalin;
  • maligayang stagnant na panahon ng Brezhnev, noong walang panlipunang hindi pagkakapantay-pantay.

Socio-political myths tungkol lamang sa komunismo, isang mahusay na ekonomiya sa merkado, ang mabilis na tagumpay ng demokrasya ay ang pinakasikat pa rinsa Russia.

Popular na paksa